วันพุธที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559

เมื่อเดือนธันวาคมปี2530 ตอนนั้นดิฉันยังเป็นนักศึกษาปี2 ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง เรียนอยู่คณะบริหารสาขาบัญชี ช่วงนั้นมีเพื่อนๆในมหาวิทยาลัยชวนมาวัดพระธรรมกาย ดิฉันก็เลยมากับเพื่อนๆวันนั้นที่มามีสมาชิกที่มาวัดพร้อมกัน 8คน นั่งรถนายเลิศซึ่งเป็นรถที่วัดจัดไปรับสาธุชนที่ต้องการมาวัด รถจะจอดอยู่หน้ามหาวิทยาลัย เมื่อมาถึงตลาดบางขันธ์ถนนที่เข้ามาจะเป็นถนนลูกรังสีแดง เวลาที่ลงจากรถหัวจะแดงเพราะฝุ่นจะติดหัวติดตัวมาด้วย เมื่อมาถึงจะเห็นวัดเป็นสถานที่โล่งๆกว้างๆมีต้นไม้ ไม่เห็นศาลา ไม่เห็นโบสถ์ ลงจากรถไม่รู้จะไปทางไหนต่อ เห็นป้าๆที่มารถคนเดียวกันลงมาก็พากันเดินตามป้าๆเข้าไปที่ศาลาจาก ช่วงที่เดินผ่านสะพานไม้ข้ามคลองจะเห็นเด็กๆใส่ชุดขาวมายืนต้อนรับสวัสดีครับ สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับครับ-ค่ะ เมื่อข้ามสะพานเดินต่อไปจะเห็นเป็นเต้นท์ ในเต้นท์จะมีที่กินข้าวเช้า ทุกคนจะไปต่อแถวรับข้าว ตอนเช้าจะเป็นข้าวต้มหมู กลางวันเป็นข้าวลาดแกงส้มปลากระป๋อง อร่อยมากค่ะ เมื่อกินเสร็จทุกคนมีหน้าที่เอาชามหรือจานที่ตัวเองกินแล้วไปล้างและเก็บเข้าที่ ช่วงเช้าจะนั่งสมาธิ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยท่านจะนำนั่งสมาธิ ช่วงบ่ายจะเป็นการเทศน์สอนพระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตะชีโวท่านจะเทศน์ เมื่อจบการเทศน์สอนทุกคนจะช่วยกันเช็ดเสื่อ กวาด-ถูพื้นในสภา สภาหลังนี้จะใหญ่มากจุคนได้ ถึง10,000คน มาแล้วก็ประทับใจในความสะอาด เป็นระเบียบ ทุกคนยิ้มแย้มให้กิน ใครจะทำบุญก็ได้ไม่ทำก็ได้ไม่มีใครบังคับ ตอนนั้นเป็นนักศึกษาไม่มีเงินหลอกมีแต่แรง เราก็ช่วยทำความสะอาดวัดแทนการทำบุญด้วยเงิน เมื่อมีเวลาว่างก็จะมาวัดตลอดจากวันนั้นจนถึงวันนี้เกือบ 26 ปีแล้วที่ได้เข้ามาทำบุญที่วัดนี้ค่ะ

1 ความคิดเห็น:

  1. ได้บรรยากาศ ย้อนกลับไปอยู่ในอดีต รู้สึกประทับใจ ไม่แปลกใจเลย ทำไมวัดพระธรรมกายมีลูกศิษย์เยอะแยะมากมาย

    ตอบลบ